ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΞΑΝΘΗΣ
43 χρόνια στο κουρμπέτι. Τόσα πέρασαν από τότε που ο Μανώλης Ρασούλης άφησε την Κρήτη το 64 και ανέβηκε στην Αθήνα για να ξεκινήσει τον αγώνα ενάντια στα «κακά και συμφέροντα» της ελληνικής κοινωνίας.
Μεταξύ Ελλάδας και υπερορίας – σταθερός προορισμός τα τελευταία χρόνια η Ισπανία αλλά και η Ιερουσαλήμ – αναζητά τι μένει γενέσθαι, παλεύει κάθε μονοπώλιο και ιμπέριουμ, αγωνίζεται για την ειρήνη.
32 χρόνια στη δισκογραφία. Ήταν το 74 όταν καταπιάστηκε για πρώτη φορά με τη στιχουργική, όταν στα χνάρια του Βαμβακάρη έγραψε το πρώτο του τραγούδι, το «Μες τη μικρή αγκάλη σου» σε μουσική Μάριου Στεφανόπουλου. Σε μια παράξενη συγκυρία, το πλέον πρόσφατο αλλά όχι και τελευταίο του γράφτηκε σε μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη «Να μην με λεν Τσιτσάνη». Στο μεταξύ, ο κύκλος αυτός των 30 ετών ξετυλίχθηκε σε πολλές στροφές: «Η εκδίκηση της γυφτιάς», «Τα δήθεν», «Τα τραγούδια της Χαρούλας», «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει», «Παίξε Χρήστο επειγόντως», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας»…..
……δίσκοι από βινύλιο, CD, δεκάδες τραγούδια που αγαπήθηκαν και ακόμη κι αν πέρασαν δεκαετίες από τότε που στήθηκαν, ακόμη τραγουδιούνται. |